Reactie op het artikel verschenen in de Morgen door professor Johan Leman

Zo pas krijg ik een sms-je van de directeur van Lucerna te Brussel: “Dag Johan, heeft u De Morgen gelezen? We staan erin. En ’t is weer van hetzelfde. Blijkbaar nog veel werk aan de winkel om ‘bepaalde’ mensen te overtuigen van de goodwill van zoveel mensen..” Ik had De Morgen wel al liggen, zoals trouwens mijn andere kranten, maar had ze deze zaterdag morgen 19 februari nog niet bekeken. Laten we het dus eens vlug samen overlopen…

Wat u vooraf moet weten, is het volgende. Toen de directeur van Lucerna een uitnodiging gekregen had van De Morgen voor een interview in zijn school in Melle, had hij me gebeld of ik er niet kon bij zijn. Hij had immers al een slechte ervaring gehad met De Standaard en deze keer wou hij er een getuige bij. Ik kon me niet onmiddellijk vrij maken en stelde hem een datum voor enige tijd later, eraan toevoegend dat ik geen tijd had om naar Melle te gaan, maar dat Anderlecht wel kon maandag namiddag tussen 14u en 15u30. Ik zat toen immers op de Foyer in Molenbeek. Hoe klinkt zoiets in De Morgen? “Het heeft wat voeten in de aarde gehad, maar na een paar weken rondbellen worden we dan toch uitgenodigd voor een rondleiding in het college in Anderlecht”… Haha, journalisten zijn de enigen die werken, en als iemand niet onmiddellijk paraat staat, moet zoiets verdacht zijn, nietwaar!

Ik ben er inderdaad bij geweest (als iemand die toevallig langskwam en er zich even mocht bij zetten) van iets na 14u tot rond 15u30. De jonge journaliste kende me duidelijk niet. Uitstekend zo, inderdaad. Ik geef u nu echt een eerlijk relaas over dit anderhalf uur dat ik erbij was, en ik denk niet dat ze er nog veel langer gebleven is nadien. Gans vooraan in haar artikel, in grote letter, lees je: “Maar als de leer van Darwin ter sprake komt, wordt er toch even gegniffeld.” Pardon? Ik heb geen enkele vraag hierover gehoord. O ja, hiervoor verwijst de journaliste naar info die ze van elders zou halen, namelijk van sommige niet bij naam genoemde oud-leerlingen en van een vroegere, ontslagen leerkracht. Waar hebben die mensen dit gehoord? Zelf? Van horen zeggen? In de godsdienstles? (De godsdienstles, als het daar zou gebeurd zijn, is de bevoegdheid dan van de leerkracht islamitische godsdienst, die niet onder Lucerna ressorteert.) In de les wetenschappen? chemie? uit de mond dan van Vlaamse leerkrachten? in Brussel althans... Hoe dan ook, en ten gronde, als je als journaliste zulk een belangrijke vraag hebt, dan stel je die normaal tijdens het interview aan de directie. Dit is hier in alle geval niet gebeurd. De man moet het dus nadien maar incasseren. Zonder kans op wederwoord.

En o ja, ik lees in het artikel ook het bittere commentaar van een leerkracht die ooit ontslagen werd. Dit krijgt ruim aandacht. Deze zegt ontslagen te zijn, omdat hij op de bus een jongen naast een meisje geplaatst had. Eerlijk gezegd, een curieuze ontslagreden, zou ik denken... Bekijk echter eens juist naast die tekst in het artikel een foto uit een klas op Lucerna en je ziet een meisje zonder hoofddoek staan tussen jongens tijdens de chemieles... Tja... En ook hier weer: is het eerlijk om eenzijdig, zonder kans op wederwoord, een ontslagen leerkracht op zulk fundamenteel punt zijn ene versie te laten geven? Of nog… moet ik aannemen dat de enige ware versie over het beleid van een krant als De Morgen enkel kan komen van een journalist die na enkele maanden werken op De Morgen ontslagen wordt? In alle geval, ik heb het citaat uit de mond van de ontslagen leerkracht niet horen voorleggen aan de directie terwijl ik erbij zat. Beide voorvallen, het vermeende negeren van de evolutieleer en het ontslag van een leerkracht omwille van het plaatsen van een jongen naast een meisje, twee voorvallen die absoluut nooit aan de orde geweest zijn tijdens het anderhalve uur dat ik bij het interview aanwezig was, zijn het "frame" waarin alles nadien geplaatst wordt. Proper is anders.

En dan het toppunt van vooringenomenheid: hoe de journaliste erin slaagt om als titel van het anderhalf uur durende gesprek te kiezen voor “Noem de moslimschool vooral niet moslimschool”, is om van voorover te vallen! Ik kan dit enkel interpreteren vanuit haar "frame" (of beter: vooringenomenheid). Of moet ik aannemen dat dit haar verantwoordelijkheid niet is, maar die van een eindredacteur?

Tot besluit.

Ik sta niet achter alle pedagogische en didactische aspecten in de benadering van de Lucerna school. Ik ben namelijk een notoir verdediger van het belang van de huistaal binnen het onderwijs en Lucerna is daartegen. Echter… ik waardeer Lucerna omdat ze meer dan de meeste andere scholen begrepen hebben dat werken met de ouders en investeren in de huissituatie van de kinderen fundamenteel is. Ik waardeer ook ten zeerste dat een beweging die gegroeid is uit de migratie zelf het initiatief in handen durft te nemen om op zo’n efficiënte en georganiseerde wijze in het onderwijs te investeren. Mocht iedereen dat maar doen.

Ik vind het van een bedenkelijke laat-koloniale ingesteldheid getuigen als een zogenaamde intelligentsia van bij ons alles dat positief uit de migratie komt of uit islamitische hoek komt onmiddellijk en eenzijdig in een verdachte hoek denkt te moeten schuiven.

Die jonge dame, journaliste moet echt eens voor de spiegel gaan staan en zich de vraag stellen of ze zich ook zo bevooroordeeld zou willen behandeld zien.

Bron: website Foyer